บทที่ 33 ผลงานที่ไร้ที่ติ

แสงแรกของรุ่งอรุณในเช้าวันจันทร์สาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงตกกระทบลงบนโต๊ะทำงาน ปลายนิ้วเรียวที่สั่นระริกเล็กน้อยจากฤทธิ์คาเฟอีนที่อัดฉีดเข้าไปตลอดทั้งคืน กดปุ่ม 'เซฟ' เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะลากเมาส์ไปคลิกสั่งพิมพ์

เสียงเครื่องพริ้นเตอร์ทำงานดังกึกกักเป็นจังหวะสม่ำเสมอ กระดาษเอสี่เนื้อดีค่อยๆ ถูกพ่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ